vrijdag 14 november 2014

Unieke handgemaakte tassen

"Push the Border"

Ik  ben steeds op zoek om de grenzen te verleggen. Mijn tassen zijn kunstwerkjes, dit houdt in dat er van elke tas maar één exemplaar bestaat, het zijn daarom altijd unieke tassen. Samen met de klant bespreek ik de mogelijkheden en de persoonlijke wensen. Iedere handgemaakte tas wordt met liefde en vakvrouwschap gemaakt met gebruik van degelijke duurzame materialen. Op dit moment zijn dat vooral meubelstoffen en mooie gobelins. Door het gebruik van deze sterke slijtvaste stoffen kan de tas in het gebruik steeds mooier worden. Maar alleen de tas maken is natuurlijk niet genoeg.

Bolsas-Tassen: Unieke Handgemaakte Rugzak Annet
 
"Be good and tell it"

Ook hierin wil ik me onderscheiden maar hoe doe je dat? Vandaag hadden we het idee om de tas op locatie te filmen. Het eerste probeersel was op de fiets. Maar het is toch moeilijk als je geen professionele camera hebt om de tas scherp in beeld te krijgen.

Aan het eind van de dag ging de zon prachtig onder. Wij in de auto op weg naar Wanswerd om daar te filmen. We hebben het statief nog niet op de weg gezet om foto's te maken of er komt al een auto langs met vier bejaarde vissermannen. Sta ik daar in mijn prachtige ByOni jurkje mooi te wezen in het Friese landschap. Ik wuif dat ze door kunnen rijden maar zo'n buitenkansje laten ze niet glippen. De auto komt zachtjes aan rollen en de raampjes gaan naar beneden. "Is hier de brug naar Bartlehiem, of waar kan ik die vinden?" De mannetjes gieren het uit van het lachen. Midden in het niets en je beleeft al weer van alles. Ze vinden het jammer maar moeten helaas doorrijden....


 
Het licht van de ondergaande zon lijkt prachtig. We schieten het sd-kaartje vol en gaan naar huis. Marcel aan het werk en het filmpje is na een paar uur hard werken klaar. Maar we worden niet echt blij van het filmpje. In real life was het licht fantastisch maar thuis op de computer is het toch een beetje triest.
 

Gelukkig gaat de zon, speciaal voor ons, de volgende dag stralend op. We rijden weer naar de molen en maken opnieuw foto's. Nu is het eindresultaat spectaculair te noemen. Strakke blauwe lucht, wit kabouter huisje en een rode jurk met een prachtige tas. Wat wil een mens nog meer. De nieuwsgierige koeien komen ook nog even hun eigenwijze neus laten zien en dan zijn we tevreden.


 


Thuis aan het werk en het ruwe materiaal sorteren en bewerken, de muziek maakt het af. De film doet recht aan het Friese kunstenaarschap. Een handgemaakte, unieke tas, die met veel liefde voor elke klant wordt gemaakt.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen